Chciałabym poświęcić tę chwilę, by przedstawić nową współprowadzącą...
Bradley Jackson.
PRZYWÓDZTWO W DZIENNIKARSTWIE
Nie wyglądaj na zaskoczoną.
- Dobra. Wstań. - Okej.
- Bradley! - Bradley!
- Panno Jackson! - Jak się czujesz?
- Uśmiech. - Jak się pani czuje?
Jest pijana?
To by miało sens.
Zabierz ją do studia. Nie pozwól im wydać oświadczeń.
Jest idealną osobą na to stanowisko. Zobaczycie, o czym mówię.
Tak.
Mam nadzieję, że się dobrze bawiłaś.
Ja też się cieszę.
- Obie będziecie prowadzącymi? - Bradley.
Chodźmy.
Bradley, Bradley,
- Maggie Brener, New York Magazine. - Cześć.
- Gratuluję... - Maggie, dziś to tylko zapowiedź.
Cory, jak udało ci się utrzymać to w tajemnicy?
Was interesują tylko oczywiste wybory.
Bradley Jackson nie jest oczywista.
Po Mitchu potrzebowaliśmy zmiany i to szybko.
Takiej, która pokaże kierunek, w jakim zmierzamy.
Czyli?
Jeśli chcecie wiedzieć więcej...
obejrzyjcie pierwszy program Alex i Bradley w poniedziałek.
Bradley. Panno Jackson, tutaj.
Jak długo będzie pani pracować?
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Gratuluję, Bradley Jackson.
Twoje życie nabrało tempa.
Nie rozmawiaj z nikim i spotkajmy się w studiu.
Wszystko pani zmienia. Jakie to uczucie?
- Bradley! - Cieszysz się na pracę z Alex Levy?
Co chciałabyś powiedzieć młodym kobietom?
- Ja nie... - Chodźmy stąd.
Zaraz cię zjedzą.
- Okej. - Tędy.
- Bradley! - Przepraszam.
Tędy.
O Boże. Co się właśnie stało, do diabła?
Dowiesz się w studiu. Chip wie, że jedziemy.
O nie. Chcę jechać na lotnisko.
- Nie jedziemy na lotnisko. - Tak.
Z całym szacunkiem, kim jesteś, że mi rozkazujesz?
Masz papierosa?
Dwadzieścia dolców.
Pięknie wykorzystujesz kobietę w potrzebie.
Masz 20 dolców?
Tak. Cory potwierdził publicznie, że program rusza w poniedziałek.
Jest obłąkany.
Zgoda, ale załóżmy, że jesteś współprowadzącą.
Ty sobie zakładaj. Ja nie chcę.
Nie chcę być współprowadzącą.
Dlaczego?
Bo wykorzystają mnie, żeby zdobyć widzów Eagle News,
których im nie przyciągnę.
Ale nie wiesz tego,
bo nie ma mowy, że mnie sprawdzili i zaakceptowali.
Wrabiają mnie, mam być jakiś kozłem ofiarnym,
a ja tego nie chcę.
Nie chcę.
Masz ogień?
Zakaz palenia.
Jaja sobie robisz.
Coś ty sobie myślał?
Dlaczego poparłeś tę wariatkę w pokoju pełnym dziennikarzy?
Dostałeś jasne instrukcje.
Dlaczego nas wrobiłeś w program z nikim?
To trochę pogardliwe mówić o nich „wariatka” i „nikt”.
Nie wkurwiaj mnie. Jak zamierzasz to naprawić?
A może powinienem cię zwolnić razem z Levy?
Bo ta „wariatka” wyświadczyła nam ogromną przysługę.
Program spada w rankingach, bo jest nudny.
Alex Levy skończyła się już lata temu.
Wszyscy wiedzieli, że ją zwolnimy,
ale Mitch to spierdolił, pierdoląc wszystko.
Wszyscy są ciekawi: co zrobimy?
A my oddamy jej to zwycięstwo.
Pyrrusowe zwycięstwo. Niech myśli, że wygrała.
Ale wpuścimy „nikogo”, by odświeżyła program.
Poprawimy wyniki przed badaniami i wypchniemy Alex na dobre,
gdy nam to będzie pasowało
i gdy nie będziemy wyglądać na dupków.
To nie wyjaśnia poniedziałku.
Trzeba iść za ciosem.
Jeśli czegoś nie zrobimy, zainteresowanie przepadnie.
YDA nas nie dogania, oni nam depczą po piętach,
mimo nazwania Mitcha „drapieżnikiem”.
Ludzie przywykli, że mili faceci zmieniają się w potwory,
ale oglądanie załamania ukochanej kobiety
to ponadczasowa amerykańska rozrywka.
Widzowie The Morning Show cenią stabilizację.
Od kiedy widzowie programów porannych wolą kłótnie od rodziny?
Nie wiem. Rodziny się kłócą.
Dobra, daj mi miesiąc „Programu Alex i Bradley”,
albo się uda, albo będzie okropnie.
Ale dzięki Bradley możemy wrócić do tematu zastąpienia Alex.
A do tego będzie ciekawie, zabawnie, świeżo,
a tego nam teraz trzeba.
Chcę coś wyjaśnić.
Mam na kogo zwalić winę, jeśli to wszystko trafi szlag.
Mówimy o mnie, prawda?
Chaos to nowa kokaina.
Wydymałaś samą siebie.
Mogą cię zwolnić. Otwarcie naruszyłaś warunki umowy.
Będziemy miały szczęście, jeśli będą kontynuować negocjacje.
Musisz tam iść, znaleźć Freda i przeprosić.
Jasne. A jest jakaś inna opcja?
Nie, chyba że chcesz mówić o odwyku.
Powiemy, że byłaś zdenerwowana Mitchem.
Ale wcale nie jestem.
Byłam zdenerwowana, bo nikt mnie nie słucha!
Mamo! Co się dzieje? Czy ty...?
- Nic mi nie jest. - Uspokój się, proszę.
- Sarah, słuchaj, zajmę się tym. - Już dobrze.
To przeproś, tylko szczerze.
- Jasne, rozumiem. - Rozumiesz?
Słuchajcie.
Kochanie, posłuchaj mnie.
Czasami kobiety nie mogą prosić o przekazanie kontroli.
Więc muszą ją sobie wziąć, okej?
Okej.
Zapamiętaj to. Dobrze, skarbie?
- Okej. - Okej.
Wszyscy wiedzą, że jesteś. Masz poczekać 15 minut.
Nie będę czekać.
Tu jest jedzenie, telewizor.
Na pewno gdzieś jest alkohol.
Decydują o moim życiu.
Wiem, że to porąbane, ale Alex rozmawia z dyrektorem.
Chip zbiera pracowników i jeśli bierzesz to pod uwagę...
Nie wiem, co to jest.
Oni muszą przyjść do ciebie.
Weź głęboki oddech. Napij się.
Pomyśl, czego ty chcesz.
Będę świetną producentką.
- Nie jesteś moją producentką. - Jeszcze.
KIM JEST BRADLEY JACKSON?
O mój Boże.
Haj, gdzie byłeś?
Chyba nie chcesz w tej chwili rozmawiać o mnie.
Możemy pogadać o tobie? Jesteś w wiadomościach.
To jest dziwaczne.
Co ty powiesz. Z mamą w porządku?
ALEX LEVY PRZEDSTAWIA WSPÓŁPROWADZĄCĄ
Jest na mnie zła.
Mówi, że ją ośmieszyłaś przed znajomymi, bo jej nie powiedziałaś.
Nie wiedziałam.
To w ogóle prawda?
Kurwa, Hal. Mam nadzieję, że nie.
- Czeka w pokoju. - Jesteś bogiem.
- To prawda? - Oby, kurwa, nie.
Co ona sobie myślała? Pełno prasy, a ona...
Myślała, że to będzie efektywne.
- Tak, cóż... - Więc?
Czekaj, aż się dowie, że Bradley Jackson to wściekła wariatka. Jezu.
- Chip. - Co?
Chcę być jej producentką.
Dlaczego?
Bo byłam w czyśćcu, a jestem na to za dobra.
Jeśli to prawda, przydziel najlepszego,
a wiesz, że ja jestem najlepsza. I szczerze mówiąc, lubię ją,
a to może sprawić, że się uda.
Jeśli to się uda, to będzie koszmar
i ciebie z nim powiążą.
Już wcześniej łączyli mnie z koszmarami.
Chcę tego, Chip.
Chwila. Czy możecie przez chwilę być cicho?
Nie mam zamiaru tego zaakceptować. Kurwa. Jezu.
Kto umarł?
Oby nie mój program.
Uśmiechnij się, Chip.
Jesteśmy właśnie w fazie odrodzenia.
Czyli to się stanie?
Wiem, że to nie lada niespodzianka.
Alex pośpieszyła się z informacją,
ale od jakiegoś czasu po cichu sprawdzaliśmy Bradley,
szukając kogoś z nieprzewidywalną energią.
Wiem, że poniedziałek to szybko. Dlatego mamy weterana.
Nie jako prowadząca. Nie ma żadnego doświadczenia.
Ale jest niesamowicie utalentowana.
Wiesz o tym.
Do roboty, ludzie.
Mamy 48 godzin, by stworzyć postać Bradley Jackson.
Zróbcie próbę garderoby, makijażu i zdjęcia próbne.
Niech to obejrzą grupy fokusowe.
Potrzebna nam umowa.
To nie jest pewne, że wejdzie na antenę.
Jesteś prawnikiem?
Mia Jordan, producentka Bradley.
To było szybkie.
Odniosłem wrażenie, że zostałem z tyłu,
więc przydzieliłem jedną z najlepszych.
Upewnijcie się, że umie czytać z promptera.
Nie chcę wchodzić w paradę, ale podkradłam oskarżycielkę Mitcha.
- Podkradłaś ją? - Tak.
Kiepski moment, by pokazywać
nową prowadzącą obok ofiary Mitcha.
Żartujesz? Idealny.
Jak się nazywasz?
- Hannah. - Hannah.
Hannah trafiła w sedno, bo tworzymy tu bezpieczną przestrzeń.
Kobiecą przestrzeń.
To nowa era dla The Morning Show,
kiedy to kobiety ustalają zasady i dają głos uciszonym.
Skoro o tym mowa, ani słowa prasie.
Będą wokół nas krążyć jak sępy.
Kto puści farbę, będzie martwy...
w kontekście kariery.
Lecę na górę na publiczne lanie Alex Levy.
Neal, mam pomysł.
Wiem, że minęło kilka dni
i powiesz, że to za wcześnie,
ale spójrzmy na #MeToo w szerszym kontekście.
Ile minęło? Dwa lata?
Trwa to dwa lata.
Ludzie błagają o szczerą rozmowę.
A co ja robię?
Co robię najlepiej?
Jestem dziennikarzem.
Czuję, że świat chce, bym coś w jego imieniu powiedział.
Pomógł im zrozumieć.
I uwierz mi, wiem, że to będzie wymagało sporej dozy wrażliwości.
Ale uwielbiam trudne sytuacje. Dzięki nim czuję, że żyję.
Wiesz co? Może to się stało nie bez powodu.
Bo myślę, że mogę się tam pojawić, pokazać twarz,
mogę spojrzeć i przemówić do ciemności, która istnieje...
Odbierzesz...
Kurwa.
Kim jest Bradley Jackson?
Mitch, kocham cię.
Wiesz, że tak jest.
Masz wielki talent.
Ale prawda jest taka, że relacja w pracy opiera się na pracy,
a tej przez jakiś czas nie będziesz miał.
Zostawiasz mnie?
Mamy dużo klientek, które są dziennikarkami.
Rozumiesz?
Wywierają na nas presję.
Uwierz mi, chciałbym, żeby było inaczej,
ale taka jest prawda.
Reprezentuj Bradley Jackson,
kimkolwiek, kurwa, jest.
Mam wyjść?
Tak.
Nie muszę przypominać,
że przez lata stacja traktowała cię bardzo dobrze.
Zawsze okazywaliśmy ci szacunek.
Nie sądziłem, że w odpowiedzi spotkamy się
z brakiem szacunku i niesubordynacją.
Stacja ma prawo zwolnić cię ze skutkiem natychmiastowym.
Postawiłaś nas w beznadziejnej sytuacji.
Ośmieszyłaś się.
Zrobiłaś coś niewybaczalnie samolubnego.
I po co? Z jakiego powodu?
Zastanawiam się, czy powinniśmy ci pozwolić
występować w The Morning Show.
Skończyłeś?
Słucham?
Nie zdajecie sobie sprawy, że nie macie już tu władzy.
Dział wiadomości utrzymuje się dzięki mojemu programowi.
Tylko ja utrzymuję nas na powierzchni.
Bo wiecie co?
Ameryka mnie kocha.
I dlatego ja ją kontroluję.
Wydaje się to kurewsko proste, a wy o tym zapominacie.
Próbujesz usprawiedliwić...
Nie słuchasz!
Nie muszę nic usprawiedliwiać.
Jesteście do tego stopnia przekonani, że to do was należy władza,
że nie przeszło wam przez myśl,
że ktoś inny może kontrolować sytuację.
Dlatego my musimy ostrożnie stąpać wokół waszego ego,
żeby ta cenna bańka nie pękła.
Niespodzianka!
Przebijam ją.
Zrobimy to po mojemu.
Bo za długo pozwoliłam wam się rządzić.
Nie tego oczekiwaliście?
Usiądziesz?
To zaproszenie czy rozkaz?
Brzmisz jakbyś była wkurzona.
Nie lubię niespodzianek.
Daj spokój. Ta była niezła.
Nie odwracaj kota ogonem.
Zaskoczyłaś wszystkich. Nie wiem czemu. Może chcesz zniszczyć sobie życie.
Może byłaś zła, co rozumiem,
ale nie masz prawa ze mną zadzierać.
Niby jak?
Oferując ci najbardziej pożądaną pracę świata?
Nie chcę twojej pracy.
Skarbie, to bzdura.
Jesteś taka pewna siebie. Myślisz, że to zrobię?
Wiem, że to zrobisz.
Nie mam umowy.
Świetnie. Załatwiłam ci świetną pozycję do negocjacji.
Ta praca jest twoja.
Witam cię z otwartymi ramionami.
Daję ci największą platformę, jaką mogłabyś mieć.
Jeśli jesteś prawdziwą dziennikarką, nie odmówisz.
Nie sądzę, że to prawdziwe dziennikarstwo.
A z iloma prezydentami przeprowadziłaś wywiady?
Ta praca wymaga optymizmu.
Ja nie jestem wesoła.
Nie chcę, żebyśmy były takie same.
Nie chcę wychowywać zastępcy.
Chcę partnera.
Doprawdy?
Czy kogoś, kto jest ci coś winien?
Kogoś, kto jest wdzięczny, że stał się znany?
Bo jeśli tego chcesz, to się na mnie zawiedziesz.
Jesteś przekonana, że mnie znasz.
Zapewniam, że mnie nie doceniasz.
I mam naprawdę kurewsko dość, że ludzie to robią.
Masz tu być jutro o 7.
Sugeruję pobudkę o 5, a w niedzielę o 4.
Zacznij się przyzwyczajać.
Alex...
Nie lubię być wykorzystywana.
O Boże.
Może spróbuj wykorzystać sytuację, która ci się przytrafiła?
A może ci się spodoba.
Spróbuj. Do zobaczenia jutro.
Omówimy dziś najważniejsze sprawy,
bo prowadzenie programu porannego to najtrudniejsza praca w TV.
Zrobimy próby makijażu, garderoby i zdjęcia próbne.
Spotkamy się z działami marketingu, promocji, badań.
Przećwiczymy przejścia.
Powiedział też, i nie zabijaj posłańca,
że program będzie bardzo wyreżyserowany.
Jak bardzo?
Całkiem. Wszystko będzie spisane.
Nie jestem nowicjuszką. Nie lubię działać według scenariusza.
To eliminuje jakąkolwiek szansę, że wydarzy się coś prawdziwego.
I mam tendencję nie trzymać się scenariusza.
Pierdolę Jackson.
Wreszcie zaczęliście mnie sprawdzać.
Mogę zrozumieć autosabotaż,
ale to się nie może wydarzyć w The Morning Show.
Mia, rozumiem, że się cieszysz i chcecie, by się to udało.
Ale nie wiem, co myśleć o występie w telewizji,
tylko po to, by się ośmieszyć.
To, że dziś przyszłam, nie znaczy, że się zgadzam
i nie podpiszę umowy, okej?
Małymi kroczkami, okej?
Wiesz, kto się najbardziej cieszy?
- Kto? - Alex.
Poważnie.
Będzie cię prowadziła przez cały weekend,
razem ze mną, oczywiście.
Okej? Naprawdę chce mieć nad tym kontrolę.
- Zależy jej. - Naprawdę?
Tak. Cały weekend poświęcamy tobie.
Poznajemy Bradley Jackson, kim jest i co jest dla niej ważne.
Serio? Myślisz, że mogę się określić?
Oczywiście.
Będzie fajnie. Zobaczysz.
Nie mogę się doczekać.
Dziękuję, ale nie.
Kurwa, nie. Wiem, że jesteście zmęczeni
i wiem, że mnie nienawidzicie, ale mam to gdzieś.
Musimy określić, kim jest Bradley Jackson przy Alex Levy.
Kogo dorzucasz do całkowitej jędzy?
To akurat było zabawne. Nie...
Dzień dobry.
Fajnie, że jesteście w dobrych nastrojach.
Ciastka dla scenarzystów.
Tak, bezwstydnie przekupuję was cukrem za nadgodziny.
Dołączysz do nas?
Oczywiście.
Rozmawialiśmy o zagadce, którą jest Bradley Jackson...
Wspaniale.
Jeśli dasz nam kilka minut...
Nie, chciałabym się dołączyć.
- Dlatego tu jestem. - By rozmawiać o Bradley?
Między innymi.
To jest niezwykle trudna sytuacja.
Ogromna zmiana.
Musimy się zdefiniować na nowo
i muszę mieć pewność, że wszyscy się rozumiemy.
Dlatego będę tu cały weekend.
- Cały weekend? - Tak, cały.
Sean spisał harmonogram.
Rozmawiałam ze stylistkami,
przetestują kilka strojów odpowiadających jej grupie wiekowej.
A potem chcę, byśmy napisali tekst
i porozmawiali, które części damy Bradley.
O której przyjeżdża Ashley Brown?
- Koło 10. - Okej, super.
Przeprowadzę z nią rozmowę.
Powinienem wiedzieć, kim jest Ashley Brown?
Ofiarą Mitcha.
Nie nazywajmy jej ofiarą.
To jak mamy ją nazywać?
Myślę, że „oskarżycielka” bardziej pasuje.
Jeśli ona chce się nazywać ofiarą, to robimy to, co ona.
Ważne, żeby czuła, że ona to kontroluje.
Kontroluje język, jakiego używa.
Żeby była jasność, i doceniam rozpisany plan,
ty przeprowadzisz wywiad z Ashley Brown?
Tak, Chip.
Co?
No dobra.
Poruszę tę drażliwą kwestię.
Tak, pracowałam z Mitchem przez 15 lat.
Nie był ideałem.
Odczuwałam to codziennie.
Ale nie wiedziałam, że jest taki.
I to jest problem.
Nie byłam czujna.
Ale wiedzcie, że jestem tu teraz.
Jestem tu dla Ashley
i jestem tu dla was.
Jestem dostępna i czujna.
Możemy?
Kamera numer dwa. Pokażcie Yanka.
Jeśli mieszkasz w Nowej Anglii, zaczekaj.
Ostatni raz zobaczysz opady śniegu.
Mamy pewne ekscytujące wieści napływające z Nowego Jorku,
a mowa o Bradley Jackson.
- Słyszeliście? - Bardzo ładnie.
Witaj w centrum dowodzenia.
Stwierdzę coś oczywistego, ale to dość niezwykły weekend w TMS.
Mamy w studiu nową współprowadzącą.
Ona i Alex przygotowują niesamowity program na poniedziałek.
Zgadza się.
Zobaczycie w nim wywiad z naszą koleżanką Ashley Brown,
która odważyła się wrócić i opowiedzieć o sytuacji z Mitchem Kesslerem.
To będzie coś.
- To bardzo odważne. - Ważna sprawa.
Spędźcie poniedziałkowy poranek z naszą nową rodziną.
Mówił Daniel Henderson.
Alison Namazi.
I Yanko Flores.
Było to weekendowe wydanie The Morning Show.
- Czwórka gotowa? - Do następnego.
Czwórka. Napisy końcowe.
Ameryka kocha Kopciuszka, o ile dziewczyna jest biała.
Błagam, Disney przedstawił czarną księżniczkę w 2008?
Ma rację.
- Nie przypominam sobie. - Była tam żaba.
Bradley. Cześć. Claire. Poznałyśmy się.
- Pamiętam. - Pracuję w dziale cyfrowym.
Będę ci towarzyszyć podczas zdjęć próbnych.
Pokażemy ludziom, jak tworzymy gwiazdy.
Wybacz, kazali mi to powiedzieć. Chodźmy.
Okej.
Ja pierdolę.
Powiedz mi, dlaczego nie powinienem się zwolnić.
Mógłbym ci napisać książkę.
Wczoraj mówiłeś, że to moja robota.
Nie popełniłem żadnej gafy.
To dlaczego oglądam miss piękności konserwatystów?
Nie jest żadną miss, a do tego jest libertarianką,
więc nie wiem.
- Chip, wynoszę się. - Zaczekaj.
Weź głęboki oddech.
Całe życie ludzie każą mi głęboko oddychać.
Mam już tego dość.
Mówię ci,
jeśli wyjdziesz, nie będziesz miał szans na to stanowisko.
A kiedy to nastąpi?
Bo kobiety żyją dłużej,
a te dwie na pewno ćwiczą pilates.
Zastanów się! Bradley Jackson jest nikim.
A Alex ewidentnie ma problemy.
To było desperackie zagranie kogoś, kogo ego ucierpiało.
To się nie uda.
A wtedy oba fotele będą wolne.
Okej? Dlatego proszę cię,
pomóż mi przetrwać ten burdel,
a obiecuję, że ten program będzie twój.
Zaczynamy.
Tak!
Rzecz w tym.
Każdy kontekst można zmienić.
Biorą filmy, które wyreżyserowałem
i naginają je tak, żeby pasowały do innej sytuacji.
Przytulanie i kochanie?
To subtelne przedstawienie
historii asymilacji mojej babci.
To świetny film. Ulubiony film mojej mamy.
A teraz mówi się o tym, co niby zrobiłem wszystkim bohaterkom.
Od kiedy przytulanie jest grzechem?
Pieprzyć to. Uwielbiam się przytulać.
Przytulanie jest fajne.
Tak. Jezu. To porąbane.
Nie, porąbane jest to, jak uwielbiali tytuł Niełatwa Jessica,
a teraz chcą mnie za niego rozszarpać na strzępy.
Jasna cholera. Wiesz co? Wszystko przeinaczają.
Nie rozumiem, co chcą w ten sposób przekazać.
Kobiety nie mogą podejmować decyzji w sprawie seksu?
Gdy się na nas zafiksują, tracą perspektywę.
Żal mi młodych ludzi.
Bo w zgodzie nie ma nic seksownego.
Cóż...
To źle zabrzmiało. I było okropne.
Chodzi mi o to, że...
najlepsze rzeczy dzieją się w ciszy
i żal mi pokolenia, które to traci.
Ładnie to powiedziałeś.
Pieprzyć to.
Nie jesteśmy w więzieniu.
Więzieniu opinii publicznej.
Właśnie o tym chcę pogadać.
Ta dyskusja, cała ta sprawa z Me Too,
jest kurewsko purytańska i krótkowzroczna.
Nikt o tym nie mówi.
Kobieta może o tobie coś powiedzieć.
Nieważne, z jakiego powodu.
I wszystko, co zrobiłeś w życiu... znika.
Twoja kariera przestaje istnieć.
Zasługujesz na coś lepszego.
Mam pomysł.
Nakręcimy dokument. Ty reżyserujesz, ja robię wywiady.
Każemy im się temu przyjrzeć. Nam przyjrzeć.
Chcemy być stroną tej rozmowy.
To znaczy...
zrobiliśmy coś złego, okej.
Co?
Skoro tak uważasz, okej,
ale wytłumacz mi to, bo nie rozumiem.
Rozmowa z ofiarami.
Tak. I możemy to zrobić w mądry sposób.
Nie powinniśmy o nich mówić „ofiary”.
Myślę...
Nie jest to coś, do czego chcemy się przyznać.
Nie, nazwiemy je ofiarami
i udowodnimy, dlaczego nimi nie są.
Nie powinniśmy wpuszczać w pułapkę kobiety, które nas oskarżają.
Jebać to! Jezu. One nam to zrobiły.
„Mam cię!
Przelecę cię za rolę, a potem wygram Oscara”.
A potem: „Mam 50 lat i nie liczę się,
więc krzyknę »gwałt« i wymuszę ugodę”.
Za kiepski seks nie zasłużyła nawet na centa.
Nie, mylisz się.
To prawda?
„Mam cię!
Mówiłam, że mam 20 lat, a mam tylko 15”.
Bzdura. „To czemu wyglądasz jak starucha?”.
Chciałbym zobaczyć jej akt urodzenia.
Czemu o tym nie słyszałem?
Bo policja prowadzi śledztwo.
Powodzenia.
Przedawnienie, skarbie.
Czasem można powiedzieć: „Niech Bóg błogosławi Amerykę”.
Jestem chroniony.
Tak, cóż,
może przeprowadźmy wywiady z mężczyznami,
bo to naiwne myśleć, że kobiety wezmą w tym udział.
Udałoby się zaangażować Cosby’ego?
Nie...
Nie, myślę, że mądrzej by było
porozmawiać o specyfice ruchu Me Too.
Była pierwsza fala oskarżonych,
potem nastąpiła druga fala
i możemy powiedzieć o różnicach między tymi dwoma.
Chyba nie rozumiem.
Pierwsza fala... była naprawdę okropna.
A goście oskarżeni w drugiej fali byli zupełnie inni
i nie powinniśmy się bać o tym mówić.
Wykrztuś to z siebie, Mitch.
Ty jesteś drapieżnikiem.
I ludzie będą chcieli, byś to przyznał.
W przeciwieństwie do...
A ty kim jesteś, Mitch?
Nie tobą.
Organizacja zebrała ponad 80 000 dolarów,
by zakończyć molestowanie w kampusach.
Zwolnij. Masz czas.
Okej.
Oraz edukować studentów na temat zgody.
To inspirujące zobaczyć młode kobiety,
które razem wprowadzają zmiany, prawda Alex?
Szybko się uczy.
Jest sobota i ma studio dla siebie.
Jeszcze się nie cieszmy.
Po przerwie porozmawiamy o mojej ulubienicy,
pionierce Ree Drummond.
Gdy dorastałam na farmie, moja mamusia robiła najlepszy grys w Wirginii.
Zobaczmy, jak wypada Ree.
Serio? To jest do bani.
Nie nazywam matki „mamusią” i jest beznadziejną kucharką.
Rozumiem, Bradley.
Czyżby?
Robimy notatki. Wprowadzamy zmiany.
Może ja to za was zrobię?
Powitajcie pionierkę,
której udaje się idealizować epokę,
kiedy kobiety rodziły w krytych wozach
i umierały na cholerę, nim zdążyły nakarmić dziecko.
Coś w tym stylu?
Joł, Jackson. Tu Bóg. Poprawmy ten strój.
Powinienem zwolnić tego, kto cię ubrał.
Alex go wybrała.
Dobra, następne,
Lizzy ma próbny proces trzeciego maja.
Tak, cały dzień. Ja tam będę.
Nie, ja chcę iść.
Jest w szkole.
Chciałabym się widywać z dzieckiem mimo szkoły z internatem.
Idę po wino. Chcesz?
Pewnie. Może białe?
Nie boli cię od tego głowa?
Tylko jeśli nie wezmę tabletki.
- Jezu. - Okej. Jezu Chryste.
Boże.
- Al. - Co?
O Boże. Co się dzieje?
Myślę, że to dziwne, że wciąż ustalamy rodzinny kalendarz.
Zawsze to robiliśmy.
Ale teraz mam wrażenie, że to zabawa.
Sprawy Lizzy są prawdziwe,
ale moje wydarzenia i to, że udajesz. Daj spokój, to dziwne.
Tak, to jest, kurwa, dziwaczne.
Ale jakoś sobie poradzimy.
Lizzy jest w szkole z internatem, zaraz pójdzie na studia.
Tak, wiem. I cieszę się.
Wychowaliśmy piękne, niezależne dziecko,
ale czy nie mogłaby nas bardziej potrzebować?
Daj spokój.
Naprawdę to cię wkurza?
No dalej.
Page Six pisze, że jestem wariatką.
W zeszłym roku dziesięć razy pisali, że jesteś w ciąży. Kogo to obchodzi?
W zasadzie to mogę być.
- Słucham? - Wariatką, nie w ciąży.
Wariatką. Artykuł pojawił się niedawno.
Wygooglowałam „Alex i Bradley”, bo jestem człowiekiem i jestem ciekawa,
i pojawił się ten artykuł,
w którym piszą, że: „chodzę po korytarzach TMS w środku nocy”.
A chodzisz?
Tak.
Ale to znaczy, że moi współpracownicy sprzedają historie o mnie.
Mitch zostanie zwolniony
i pojawiają się historie o tym, że jestem wariatką.
Jaki to ma, kurwa, sens?
- To duża zmiana. - Tak.
Masz prawo się tak czuć.
Wiem, ale to ja wykonałam ten głupi krok
z zaangażowaniem Bradley Jackson, kimkolwiek jest.
To wariactwo. Czysty obłęd.
Ale na początku czułam: „Teraz ja jestem u steru”.
Ale ten cały burdel... Jestem wykończona.
Jestem po prostu wykończona.
Byłoby tak źle, gdyby to wszystko zniknęło?
Co?
Daj spokój. Część ciebie próbuje to wszystko zniszczyć.
Przecież cię znam.
Rozumiem.
Ale odniosłaś niewiarygodny sukces.
Zasłużyłaś sobie na wolność.
Zapewniłaś wolność swojej rodzinie.
Więc może to ten moment, kiedy możesz powiedzieć „dość”.
Damy sobie radę.
Czekaj. Mówisz, że jeśli odejdę, my...
Nie, kurwa. Nie chodziło mi o mnie. Przepraszam.
Okej.
Dziękuję.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Mam być pod wrażeniem, że możesz otworzyć Barneys?
Masz być pod wrażeniem, że mam 30 000 dolarów
do wydania na cokolwiek zechcesz.
Masz ulubiony strój?
Spodnie.
Ołówkowe, cygaretki, dzwony, z wysokim stanem, rozszerzane...
Wiesz co? Przynieś różne. Ufamy ci.
I dorzuć kilka sukienek.
Wiem, że nie jesteś typową kobietą, ale spróbuj ucieszyć się z zakupów.
A jaka jest typowa kobieta?
Nie wszystko jest wyzwaniem.
Ludzie tak mówią, gdy nie chcą, by ktoś im się sprzeciwiał.
Jesteś zabawna.
Jestem zmęczona.
I nie lubię udawać, że Pretty Woman to mój ulubiony film.
A jaki jest twój ulubiony film?
A jaki ma być?
Zaczynam wyczuwać frustrację.
Nie chcę być niewdzięcznicą.
Nowe ciuchy są super.
A wiesz co jest lepsze?
To, że ktoś decyduje o twoim wizerunku.
Nie mogę się doczekać, aż usłyszę, że zrażam do siebie Amerykanów.
Walczę z tym seksistowskim światem dziennikarstwa od 15 lat.
Na tysiąc różnych sposobów powiedziano mi,
że jestem zbyt liberalna, zbyt konserwatywna, zbyt pośrodku.
„Masz za duży podbródek. Za mało się uśmiechasz.
Twoje włosy są zbyt brązowe. Co powiesz na blond?
Gdzie masz cycki?
Pokaż cycki. Czekaj, schowaj cycki.
Przyciągasz facetów. Odstraszasz kobiety.
Nie bądź taka konfliktowa. Faceci nie chcą cię przelecieć.
Nie bądź zła. Kobiety czują się krytykowane”.
Ale tu, nie,
tu przemienię się w nieszkodliwą, idealną dziewczynę z aspiracjami.
Stanę się Matką Teresą porannych wiadomości.
Choć pewnie miała za dużo zmarszczek na telewizję HD.
Robimy to? Chodźmy.
Przymierzam mnóstwo ciuchów, jak na kogoś bez umowy.
Będzie gotowa jutro. Potrzebujesz lepszego agenta.
Mój agent jest w porządku.
Jest idiotą, jeśli skończy negocjacje na 700 000 $.
Nie chcesz mnie zatrudnić tanio?
Mogę zapłacić tyle, ile uważam, że ktoś jest warty.
Jesteś singielką, prawda?
Tak.
Co to ma wspólnego z umową?
Czyli jesteś? To super.
Niech tak zostanie.
Amerykanki wychodzą za mąż późno, o ile w ogóle.
Mrożą jajeczka na później, o ile w ogóle.
Bzykają facetów, ale ich nie potrzebują.
To ekscytujące, prawdziwe i nie występuje w porannych wiadomościach.
Okej. Co o tym myślisz?
Tak. Jasne.
Bardzo w stylu Pantsuit Nation.
Spierdalaj.
Nie, podoba mi się.
Mówię poważnie. Tylko przypomina mi mamę.
Serio?
Moja mama jest ekstra
i cię polubi.
Martha nigdy nie widziała siebie w The Morning Show.
Ona zajmowała się tobą po odejściu taty?
Rozumiem. Uważasz ją za smutną, słabą, porzuconą kobietę?
Tego nie powiedziałam.
Opiekowałem się mamą tak, że gotowałem kolację i ją przytulałem.
Mówiłem, żeby kończyła pracę i szła spać.
Byłem fantastyczną 12-letnią mamą dla mojej mamy.
Czym się zajmuje?
Jest na emeryturze.
Organizowała kampanie dla postępowych kobiet, które zwykle przegrywały.
Nie lubiła się przemęczać.
Jaka matka, taki syn.
Jak to?
Sprzedawanie Ameryce 40-letniej bezdzietnej singielki
niezależnej politycznie?
To nie będzie trudne.
Kury domowe już oglądają TMS.
Jeśli chcemy wygrać w rankingach, musimy zdobyć kobiety, które nie oglądają,
które nie widzą swojego odbicia w lodowej królowej Alex.
Więc... bądź niechlujna.
Róbmy materiał o rzeczach, których nie „osiągnęłaś”.
Bądź opowieścią, którą żyją prawdziwe kobiety.
Nie ma mowy, żeby Ashley zajęła tylko jeden segment.
To dość czasu na dobry wywiad.
To brak szacunku dla powagi sytuacji.
Rozumiem. Ale Ashley nie jest dobra.
O Boże. Okej, chwileczkę.
Czy ty nazwałeś ją „nie dość dobrą ofiarą”?
Przeczytałem transkrypcję.
Jest powierzchowna, niespójna w tym, co mówi...
Jest skupiona na Mitchu i na tym, co on uważa.
Przyprowadziłeś ją jako wsparcie?
- To robi Mia? - Nie jestem wsparciem.
Przeczytałam transkrypcję.
- To moje wnioski. - Czemu czytasz transkrypcje?
Hej.
Mia zarządza tematem Me Too. Wie, co działa.
Tu nie chodzi o Me Too.
Tylko o nas. O nasz program,
jak nas ocenią ludzie.
Jeśli to obetniesz, będzie to wyglądało jak unik.
Dlatego pojmijcie to w końcu.
Zrobię ten wywiad po mojemu, a jeśli macie z tym problem,
to, kurwa, odchodzę.
Niech ona się tym zajmie. Jebać to.
Zaraz przyjdę!
Nie powinnaś przeprowadzać wywiadu.
Dlaczego?
Nie wiem.
Wydaje mi się, że próbujesz sprawić wrażenie, że przejmujesz kontrolę,
że byłaś bezsilna, ale...
to dość wygodne.
Co jest w tym wygodnego?
Zawsze miałaś władzę
i wiesz, jak to wygląda, gdy kobieta jej nie ma.
Mia, nie sądzę, że znamy się tak dobrze.
Może nie,
ale ty snułaś domysły na mój temat.
Snułam domysły na temat ciebie i Mitcha.
Nie pochwalałam tego związku.
Ani trochę.
Był niestosowny.
A świat pokazuje to całkiem jasno.
Ale nie rozumiem, dlaczego to moja wina?
Nie jest.
Ale nie jesteś bezstronna. Wiedziałaś, co robi Mitch.
A ty jesteś bezstronna?
Jesteś producentką osoby, która przeprowadzi wywiad.
- To dość przejrzyste. - Nie w tym rzecz.
To w czym? Bo już się gubię.
Nie pamiętam, żebyś mówiła mi o Mitchu,
prosiła o pomoc.
Pamiętam, że byłaś w stanie dobrze o siebie zadbać.
Rób, co chcesz z Ashley,
ale ona jest tobą oczarowana.
Nie powie ci nic szczerego.
I zostaniesz za to ukrzyżowana.
Boże.
Jedna wielka szczęśliwa rodzinka.
Tak, bez mamy.
Zaskoczyła mnie jej zgoda na próbę.
Nie jest graczem zespołowym?
Alex wymaga sporej ilości przestrzeni osobistej.
Taka po prostu jest.
Alex jest na spotkaniu.
Poćwiczymy przejścia bez niej.
Danielu, zagrasz przez chwilę Alex?
- Żaden problem. - Okej.
Tędy.
Okej.
Skoro mowa o rodzinie,
wiemy, jak trudno jest przygotować zdrowy lunch dla dziecka,
ale wielozadaniowa mama Margaret M...
wielozadaniowa mama Margaret Mapel...
Możemy cofnąć? Dużo tu aliteracji.
- Nie oczekuję współczucia. - A ja go nie daję.
Dobra, jeszcze raz. Od początku.
Jedziemy. Zaczyna Bradley.
Bądźcie cicho.
Dobrze sobie radzisz. Oddychaj.
Mia, dzięki, że przyszłaś.
Wybacz. Wprowadzaliśmy zmiany.
Ty przeprowadzisz wywiad z Ashley.
Przesunęliśmy go, żeby cię przygotować.
Czekaj, co?
Alex mi powiedziała wychodząc.
Wychodząc?
Co? Wyszła?
Tak.
Kiedy to ze mną przećwiczy? Na antenie?
Próba idzie świetnie. Kontynuuj.
Nie ma mowy! Nie!
Nie wystąpię jutro bez próby.
Hej! Nie pozwólcie jej zejść...
Świetnie.
Hej! Alex!
Hej! Alex.
Dlaczego nie idziesz na próbę?
Przesunęliśmy wywiad na koniec tygodnia,
więc muszę coś przygotować.
Dlaczego oddajesz mi wywiad?
Tak jest lepiej dla programu.
Dlaczego mi to robisz?
Co? Daję ci niesamowitą szansę?
Nie. To nie ma sensu.
Jesteś nieobecna.
Co do kurwy nędzy?
Nie znam wszystkich odpowiedzi.
I czemu to ma dotyczyć ciebie?
Bo jestem kobietą, która ma życie. Rozumiesz to?
Jestem odpowiedzialna za pewne osoby
i mam aspiracje zawodowe. Nie jestem twoim przydupasem.
Nie jesteś przydupasem, tylko współprowadzącą.
Nie zauważałaś mnie cały weekend.
Nie wiedziałam, że mam cię trzymać za rękę.
Potrzebuję partnera.
Partnerzy czasem trzymają się za ręce.
O Jezu.
Okej.
Bradley...
Nie mam, kurwa, pojęcia, co robię.
- Nie? - Nie. Zielonego pojęcia.
Działam instynktownie.
Wiem, że potrzebuję chwili,
żeby zebrać się do kupy i wejść jutro na antenę.
I wiem, że nie mogę być w jednym budynku z ludźmi,
którzy wciąż oceniają moje wybory.
Nie wiem, dlaczego cię wybrałam.
Okej? Taka jest prawda.
To był impuls i zadziałałam.
Ale wiem, że chyba cię lubię.
Więc podpisz umowę.
W porządku.
Okej.
Uwaga na stopień.
ALEX: DZIEŃ DOBRY. WITAMY Z POWROTEM I DZIĘKUJEMY...
Nie spierdol tego.
Napisy: Agnieszka Otawska-Bojarska